Skuteczna immunochemioterapia a rzadkie powikłanie neurologiczne w uogólnionym raku drobnokomórkowym płuca (DRP)
Poniższy opis dotyczy 50-letniej pacjentki z rozpoznanym uogólnionym rakiem drobnokomórkowym płuca (DRP). Przypadek ten rzuca światło na wyzwania związane z bezpieczeństwem nowoczesnych terapii, gdzie obok sukcesu onkologicznego (częściowa regresja zmian), zespół medyczny musiał zmierzyć się z rzadkim działaniem niepożądanym – zapaleniem rdzenia kręgowego.
Źródło fotografii: Adobe Stock
Wiek: 50 lat
Płeć: kobieta
Główne objawy: kaszel
Choroby współistniejące: brak danych
Wywiad tytoniowy: 20 paczkolat (aktualnie niepaląca)
Miejsce diagnostyki: szpital specjalistyczny (diagnostyka pulmonologiczna)
Diagnostyka i rozpoznanie:
Diagnostyka obrazowa i endoskopowa:
08.04.2024
Badanie EBUS wykazało masywne powiększenie węzłów chłonnych (stacje 7, 10R i 4R), które zlewały się w jedną masę, uciskając duże naczynia wnęki prawego płuca.
Obraz endoskopowy:
Stwierdzono ucisk z zewnątrz na drzewo oskrzelowe, bez zmian egzofitycznych.
Rozpoznanie:
DRP
T4N2M1
Decyzje terapeutyczne i przebieg leczenia
Podczas Konsylium Onkologicznego (16.04.2024) pacjentka nie została zakwalifikowana do radiochemioterapii jednoczasowej ze względu na zbyt dużą rozległość procesu nowotworowego w płucu i śródpiersiu. Zdecydowano o włączeniu leczenia systemowego w ramach pr
Zastosowany schemat:
Leczenie skojarzone:
Pacjentka otrzymała durwalumab w połączeniu z cisplatyną i etopozydem.
Uzasadnienie:
Wybór schematu oparty był na potrzebie zastosowania cisplatyny oraz preferencjach chorej.
Ekspozycja na leczenie:
Podano 4 kursy chemioterapii oraz 14 podań durwalumabu.
Kluczowe momenty: zarządzanie powikłaniem
Działanie niepożądane:
Zapalenie odcinka piersiowego rdzenia kręgowego.
Interwencja medyczna:
Włączono intensywną sterydoterapię dożylną oraz rehabilitację.
W trakcie terapii wystąpiło ciężkie i rzadkie działanie niepożądane – zapalenie odcinka piersiowego rdzenia kręgowego.
1. Objawy:
Wystąpienie niedowładu kończyn dolnych
2. Interwencja:
Włączono intensywną sterydoterapię dożylną oraz rehabilitację.
3. Współpraca:
Kluczowa dla szybkiej diagnozy była sprawna koordynacja działań z neurologiem i radiologiem.
4. Decyzja kliniczna:
Ze względu na toksyczność leczenie immunoterapią zostało zakończone.
Konkluzja:
Skuteczność onkologiczna:
Mimo przerwania leczenia z powodu powikłań, terapia była skuteczna – uzyskano częściową odpowiedź (PR) potwierdzoną w TK z dnia 18.07.2024.
Przyjęta metoda leczenia okazała sie być słuszna, a w przypadku ponownej kwalifikacji wybrano by ten sam schemat.
Przypadek ten podkreśla, jak ważna jest czujność onkologiczna w kierunku rzadkich działań niepożądanych o podłożu immunologicznym. Sukcesem było nie tylko opanowanie nowotworu, ale i szybkie wdrożenie diagnostyki różnicowej niedowładu, co umożliwiło odpowiednie zaopiekowanie pacjentki na oddziale neurologii.