Długotrwała odpowiedź na immunochemioterapię u pacjenta chorego na drobnokomórkowego raka płuca (DRP) w stadium uogólnionym
Prezentowany przypadek opisuje 59-letniego pacjenta z rozpoznanym uogólnionym rakiem drobnokomórkowym płuca (DRP) w stopniu zaawansowania T4N2M1.
Kluczowym aspektem tego procesu terapeutycznego było uzyskanie ponad dwuletniego przeżycia w dobrym stanie ogólnym, co podkreśla skuteczność schematu łączącego chemioterapię z durwalumabem.
Źródło fotografii: Adobe Stock
Wiek: 59 lat
Płeć: mężczyzna
Główne objawy: kaszel, krwioplucie, zmęczenie
Choroby współistniejące: nadciśnienie tętnicze, niedoczynność tarczycy
Wywiad tytoniowy: 50 paczkolat (aktualnie niepalący)
Stan sprawności: WHO - 1 (dobry stan ogólny)
Miejsce diagnostyki: szpital specjalistyczny
Diagnostyka i rozpoznanie
Wyniki badań/diagnostyka obrazowa:
Diagnostyka obrazowa:
07.04.2023
Badanie TK klatki piersiowej i nadbrzusza wykazało progresję mas tkankowych wnęki prawej (wym. 87x55x85 mm) oraz obecność zmian metastatycznych w mózgu i wątrobie.
Diagnostyka inwazyjna:
Badanie endoskopowe wykonane metodą bronchoskopii oraz EBUS.
Rozpoznanie histopatologiczne:
DRP
T4N2M1
Decyzje terapeutyczne i przebieg leczenia
Decyzja o ścieżce leczenia zapadła podczas wielospecjalistycznego konsylium (MDT). Ze względu na uogólnienie choroby, w tym bezobjawowe przerzuty do ośrodkowego układu nerwowego (OUN), oraz dane z badania CASPIAN dotyczące 3-letniego przeżycia całkowitego (OS), zdecydowano o włączeniu intensywnego leczenia skojarzonego.
Zastosowany schemat:
Chemioterapia:
Podano 5 kursów cisplatyny, wybranej ze względu na jej wysoką skuteczność.
Immunoterapia:
Durwalumab - w momencie przygotowywania tego przypadku, chory otrzymał 23 podania leku.
Wybór durwalumabu był podyktowany korzystnym profilem bezpieczeństwa oraz udowodnioną skutecznością u chorych z przerzutami do ośrodkowego układu nerwowego.
Kluczowe momenty i odpowiedź na leczenie
Skuteczność:
Leczenie okazało się wysoce efektywne – uzyskano częściową odpowiedź (PR).
Bezpieczeństwo:
Cały proces terapeutyczny przebiegł bez wystąpienia istotnych działań niepożądanych.
Na podstawie kontrolnego badania obrazowego (TK) w dniu 30.06.2025 potwierdzono kontrolę choroby i utrzymano terapię durwalumabem.
Konkluzja:
Długotrwała kontrola:
Pomimo rozpoznania które a priori stanowiło ogromne wyzwanie terapeutyczne, chory pozostaje w leczeniu od ponad 2 lat od diagnozy uzyskując kontrolę choroby i dobrą jakość życia. Nie było wątpliwości co do przyjętej metody leczenia. Teoretycznie, gdyby zaistniała konieczność ponownej kwalifikacji chorego do leczenia systemowego, wybrano by taki sam schemat.
Sukces terapeutyczny:
Wyjątkowo dobra, długotrwała odpowiedź na zastosowane leczenie immunochemioterapią.
Ten przypadek stanowi mocny argument za wczesnym wdrażaniem immunoterapii w leczeniu raka drobnokomórkowego, oferując chorym szansę na znacznie dłuższe przeżycie przy zachowaniu wysokiej jakości życia.